Vloeibaar Glas
Jij bent mijn spiegel,
waar mijn hand tegen de jouwe,
het glas vloeibaar maakt
en we samenvloeien naakt
ruik je zoete vruchten
proef de adem achter je volle lippen,
hoor hoe jij langzaam wat lucht laat ontglippen,
aanzwellend volgen dan jouw zuchten,
spelen met mijn vingers door jouw water,
ruikend aan jouw bloesem, want in jouw tuin wordt het echt nooit later, neem mij aan jouw volle boezem.
je brengt me langzaam buiten zinnen,
als je me geleid bij jouw naar binnen
waar je mijn onbeteugeling kan temmen
maar mijn uitgespannen kracht niet meer wil remmen .
Als jouw zoete geuren uiteenspatten in mijn ziel,
krakkeleert de spiegel krakkend glas
de verbintenis zo fragiel
verbroken met slechts een dunne kras
|